Dziedzictwo odc. 830: Aynur wprowadza Idrisa do rezydencji!

Yaman i Nana bliscy pocałunku.

„Dziedzictwo” Odc. 830 – streszczenie

Yaman, w obecności rodziny, oficjalnie prosi o rękę Nany.

– Poznaliśmy się w całkowitej ciemności – zaczyna. – W najmroczniejszym okresie mojego życia. Na początku nieustannie walczyliśmy. Byłem przekonany, że nigdy się z nią nie zgodzę. Ale kiedy jej światło rozbłysło, poruszyło mnie to, co zobaczyłem. Zrozumiałem, że to ona jest tą, z którą chcę iść przez życie, trzymając ją za rękę. Nana stała się moim szczęściem i moim przeznaczeniem. Dlatego, za zgodą Boga i Proroka, proszę o rękę Nany Maryam jako mojej żony.

– Synu, jesteś moim siostrzeńcem – odzywa się Akca. – Jesteś osobą, której najbardziej ufam w życiu. Znam Nanę i uważam ją za swoją córkę. Jest odważna i niezłomna, ale kryje w sobie także delikatność i wrażliwość, którą niewielu dostrzega. Jest jak kruchy kwiat w środku burzy. Zanim powierzę ci moją córkę, muszę cię zapytać: Czy będziesz ją chronił przez całe życie? Czy będziesz trzymał ją jak najcenniejszy skarb, jak kroplę wody na dłoni?

– Do ostatniego oddechu – odpowiada Yaman, patrząc prosto w oczy Nany.

– W takim razie udzielam wam swojej zgody. Niech Bóg wam błogosławi.

Seniorka zakłada obrączki na palce Yamana i Nany, a następnie przecina wstążkę. Narzeczeni przyjmują gratulacje od bliskich.

– Jestem taka szczęśliwa – mówi wzruszona Nana. – Nigdy nawet nie śniłam o takim dniu.

– To jeszcze nie wszystko. Ktoś jeszcze chce ci pogratulować.

Yaman bierze ją za rękę, prowadzi do laptopa i włącza nagranie od jej przyjaciół z Gruzji.

***

Aby podziękować Yamanowi za wszystko, co dla niej zrobił, Nana zabiera go na wybrzeże.

– Co tutaj będziemy robić? – pyta Yaman z ciekawością.

– Nic. Nigdy nie pozwoliłeś sobie na nicnierobienie, prawda? Od dzieciństwa ciągle poświęcałeś się dla bliskich. Dziś będziemy po prostu żyć tą chwilą. Po raz pierwszy w życiu przez jeden dzień nic nie zrobisz. Będziemy tylko oddychać. Oboje tego potrzebujemy.

Narzeczeni kładą się na trawie.

– Będziemy patrzeć sobie w oczy, słuchać śpiewu ptaków i szumu wiatru – mówi Nana.

– I co jeszcze? – dopytuje Yaman, unosząc się lekko.

– Poczujemy zapach morskiego powietrza. A potem podziękujemy Bogu za to, że mnie do ciebie sprowadził.

– To dobry plan, ale zróbmy coś jeszcze.

Yaman pochyla się nad Naną. Ich usta zbliżają się do siebie, a kamera zmienia kadr, pozostawiając pocałunek poza obrazem.

***

Aynur wprowadza Idrisa do rezydencji.

– Podoba ci się? – pyta pokojówka, zatrzymując się w przedpokoju. – Jest piękna, prawda?

– Każde miejsce, w którym jesteś, jest dla mnie niebem – odpowiada Idris, ujmując jej dłonie. – Na pewno nikogo tu nie ma?

– Nie, jesteśmy sami. Ale na wszelki wypadek przenieśmy się do mojego pokoju.

– Chętnie napiję się kawy przygotowanej przez twoje piękne ręce – mówi Yahyaoglu z uśmiechem.

– Dobrze. Mój pokój jest na końcu korytarza, po lewej stronie – wskazuje Aynur. – Idź, a ja zaraz przyniosę ci kawę.

Aynur odchodzi do kuchni.

– Pewnie myślisz, że jestem na samym dnie piekła, Kirimli – szepcze Idris do siebie, patrząc na wnętrze rezydencji. – A jednak jestem blisko ciebie. W końcu znalazłem się w twojej twierdzy.

Kiedy kawa jest gotowa, Idris prosi Aynur, by przyniosła jeszcze wodę. Gdy kobieta wychodzi, mężczyzna wrzuca do jej filiżanki kilka tabletek środka usypiającego.

– Ty będziesz spać jak dziecko, a ja dokończę swoje porachunki z Yamanem – mówi ze złowrogim uśmiechem.

Nieoczekiwanie Yaman i Nana wracają wcześniej do domu. Niania niemal nakryła Idrisa w pokoju Aynur, ale ten w ostatniej chwili zdołał się ukryć.

– Moje serce prawie stanęło – mówi przerażona Aynur po wyjściu Nany. – Co by było, gdyby cię zobaczyła?

– Nie bój się, nie robimy nic złego – uspokaja ją Idris. – Posiedzę tu cicho i poczekam na ciebie. Skończ swoją pracę i przyjdź.

– Dobrze, ale pod żadnym pozorem stąd nie wychodź.

Aynur opuszcza pokój.

– Szlag! – syczy Idris pod nosem. – Musieli wrócić akurat teraz. No nic, poczekam do nocy. Osłona ciemności wszystko ukryje.

Powyższy tekst stanowi autorskie streszczenie i interpretację wydarzeń z serialu Emanet. Inspiracją do jego stworzenia były filmy Emanet 597. Bölüm i Emanet 598. Bölüm dostępne na oficjalnym kanale serialu w serwisie YouTube. W artykule zamieszczono również zrzuty ekranu pochodzące z tych odcinków, które zostały użyte wyłącznie w celach informacyjnych i ilustracyjnych. Wszystkie prawa do postaci, fabuły i materiału źródłowego należą do ich prawowitych właścicieli.

Podobne wpisy