„Wichrowe Wzgórze” odc. 44 – streszczenie szczegółowe
Zumrut budzi się w nocy, wstaje z łóżka i wychodzi z pokoju. Chce odwiedzić swojego syna Omera, więc kieruje się do pokoju, w którym kiedyś mieszkał. Na miejscu, ku swojemu zaskoczeniu, widzi leżącą w jego łóżku Songul.
– Kim jest ta kobieta? Co ona robi w łóżku mojego syna? – pyta siebie. Podchodzi do łóżka i pochylając się nad Songul, mówi podniesionym głosem: – Co robisz w łóżku mojego syna? Wstawaj! – Chwyta ciotkę Halila za przegub i mocno ją pociąga, próbując zrzucić ją z łóżka. – Nie chcę cię tu widzieć! Wynoś się z mojego domu! Czego chcesz od mojego syna? Zostaw ich w spokoju!
– Ratunku! Na pomoc! – krzyczy Songul, autentycznie przerażona furią, z jaką seniorka ją zaatakowała.
Chaos w domu: Wszyscy zostają postawieni na nogi
W następnej scenie obok Songul znajdują się jej siostrzenica z mężem oraz pokojówki. Nieco dalej stoi Selma, trzymając swoją babcię za ramię.
– Ciociu, wszystko dobrze? – pyta Gulhan.
– Prawie mnie zabiła. Ledwo uszłam z życiem – odpowiada Songul, trzymając się za klatkę piersiową i ciężko oddychając.
– Co się tu dzieje? – pyta Halil, wchodząc do pomieszczenia. Daje znać służbie i szwagrowi, by wyszli.
– Wynoś się z pokoju mojego syna! – Zumrut stanowczo zwraca się do Songul. – Nie ma tu dla ciebie miejsca!
Do pokoju przybiega także Zeynep, po którą zadzwoniła Selma. Podchodzi do babci i obejmuje ją za drugie ramię.
– Halilu, proszę, zrób coś – mówi Songul, udając wielkie poruszenie. – Nie mogę tego znieść!
Zeynep przekonuje swoją babcię, by wróciła do swojego pokoju. Zumrut i jej wnuczki wychodzą.
-Ta kobieta jest nie tylko chora, ale też niebezpieczna! – dodaje Songul. – Prawie mnie zabiła!
– Nie przesadzaj, ciociu – mówi Gulhan. – Co mogłaby ci zrobić starsza kobieta?
Zeynep jest bardzo przejęta postępującą chorobą swojej babci. Halil znajduje ją płaczącą na korytarzu, chwyta za rękę i prowadzi do ogrodu.
– Doktor powiedział, że stan mojej babci będzie się pogarszał – oznajmia dziewczyna. – Ale nie sądziłam, że mogłaby kogokolwiek skrzywdzić. Pierwszy raz widziałam ją w takim stanie.
– Zobaczymy, co możemy zrobić – odpowiada Halil. – Jutro skontaktujesz się z lekarzem pani Zumrut, aby dowiedzieć się więcej o jej stanie. Potem wspólnie poszukamy sposobów, by zapewnić jej komfort w domu.
– Dziękuję – mówi wzruszona Zeynep.
– Po prostu nie płacz – myśli Halil.
Kamera robi zbliżenie na Songul, która właśnie wyszła na taras. Z gniewnym wyrazem twarzy mówi:
– Jakby nie wystarczyło, że się tutaj osiedlili, teraz ta dziewczyna zbliża się do Halila.
Gulce ulega teściowej, a Zeynep przeprasza Songul
Akcja przeskakuje do następnego dnia. Gulce informuje teściową, że zgadza się odejść od Yusufa. Tymczasem Zeynep przeprasza Songul za to, co stało się w nocy.
– Ten pokój był kiedyś pokojem mojego ojca – tłumaczy. – Moja babcia czasami gubi się w czasie. Jej myśli wróciły do przeszłości, dlatego zareagowała tak ostro.
– Co ja mam wspólnego z jej przeszłością? – pyta Songul.
– Oczywiście, że nic. Moja babcia zrobiła to nieświadomie. Zadzwoniliśmy ponownie do jej lekarza. Zrobię wszystko, co w mojej mocy, aby taka sytuacja się nie powtórzyła.
– Dobrze. Wynoś się teraz z mojego pokoju – rozkazuje ciotka Halila. Następnie dodaje w myślach: – Wiem, co zrobię.
Fałszywe gesty: Hakan udaje pojednanie
Hakan przychodzi do domu Yusufa. W rękach trzyma siatki z owocami, warzywami i innymi produktami spożywczymi.
– Przyszedłem życzyć ci szybkiego powrotu do zdrowia – mówi do szwagra. – Zrozumiałem, że wczoraj byłeś zdenerwowany, i pomyślałem, że ci to wynagrodzę. Gulce, zabierz to do kuchni. – Podaje siostrze siatki z produktami.
– Nie było takiej potrzeby – odpowiada Yusuf.
– Była potrzeba. Przepraszanie jest obowiązkiem. Pójdę już, nie będę was niepokoić.
Wychodząc, Hakan nawiązuje połączenie ze swoim ojcem.
– Zrobiłem to, co mi kazałeś, tato – oznajmia. – Przyniosłem kilka rzeczy i naprawiłem sytuację. Musieli zdać sobie sprawę, że nie mam już z nimi żadnego problemu.
Akcja wraca do domu Yusufa.
– Dlaczego ten człowiek przychodzi tutaj po tym, co ci zrobił? – pyta wzburzona Nevin. – Prawie cię zabił!
– Mamo, uspokój się. Wszystko jest w porządku. Żałuje tego, co zrobił.
– Jaki jest pożytek z jego żalu, mój synu? Co jeśli znowu coś ci zrobi?
– Nie zrobi tego, mamo. Poza tym, twój smutek boli mnie bardziej niż rana, którą mi zadał. Pozwól mi pocałować twoją rękę. Czy ta kłótnia może już się zakończyć?
Nevin, mając w pamięci, że Gulce zgodziła się odejść od Yusufa, wybacza mu.
Halil konfrontuje się z ciotką, a Zeynep jest bliska podsłuchania ich rozmowy
Akcja przenosi się do rezydencji. Halil dowiaduje się od Erena, że jego ciotka, wbrew jej twierdzeniom, wiedziała o chorobie Zumrut. Natychmiast udaje się do niej. Kobieta leży w łóżku, udając, że nie otrząsnęła się jeszcze po nocnym incydencie.
– Wiedziałaś, że jest chora – stwierdza mężczyzna z pretensją w głosie. – Dlaczego ukrywałaś to przede mną?
– Przesłuchujesz mnie po tym, co wydarzyło się ostatniej nocy?
– Ciociu! – podnosi głos Halil. – Czy jesteśmy ludźmi, którzy dręczą starą, schorowaną kobietę? Dlaczego to przede mną ukryłaś? Odpowiedz mi!
– Ponieważ zależy mi na zemście. Bałam się, że zboczysz ze swojej ścieżki.
– Nie zboczę ze ścieżki i nie zrezygnuję z zemsty. Czy jest coś, czego jeszcze mi nie powiedziałeś o tej rodzinie, ciociu? – pyta Halil, nie wiedząc, że przy drzwiach pokoju zatrzymała się właśnie Zeynep. – Czy oprócz zemsty, jakiej dokonamy na rodzinie Aslanli, jest coś jeszcze?
Zeynep przypomina sobie o herbacie dla swojej babci i idzie do kuchni. Nie usłyszała słów Halila. Songul wstaje z łóżka i z oburzeniem zwraca się do siostrzeńca:
– Jak możesz mnie podejrzewać? Nie mam przed nikim tajemnic. Po prostu wiem, po co tu jestem. Myślę o twoich rodzicach i tym, przez co przeszli. Wygląda na to, że ty o tym wszystkim zapomniałeś.
– Niczego nie zapomniałem! – odpowiada stanowczo Halil.
– Dlaczego w takim razie stajesz po ich stronie?
– Po prostu nie chcę wciągać w to starej kobiety, która nie zrobiła niczego złego – tłumaczy mężczyzna. – To wszystko.
– Za to wiesz, jak przesłuchiwać kobietę, która cię wychowała, gdy zostałeś bez rodziców – odpowiada Songul. – Wiesz, przez co przechodziłam, kiedy oni byli szczęśliwi? – W tym miejscu głos kobiety teatralnie łamie się. – Daj mi znać, jeśli zrezygnowałeś z zemsty.
– Nie zrezygnowałem z niczego!
– Nie wydaje mi się.
– Powiedziałem ci już wcześniej. Od teraz nie będziesz kwestionować niczego, co robię. Nie waż się! – mówi stanowczo Halil, po czym wychodzi. Songul siada na łóżku i mówi do siebie:
– Muszę to zakończyć, zanim sytuacja zajdzie jeszcze dalej. Dopóki Zumrut nie umrze, nie zaznam spokoju.
Kiedy i gdzie zostanie wyemitowany odcinek 44. „Wichrowego Wzgórza”?
Odcinek 44. serialu „Wichrowe Wzgórze” (oryg. Rüzgarlı Tepe) zadebiutuje na antenie TVP1 w czwartek, 7 listopada, o godzinie 14:00. Powtórkę będzie można obejrzeć w piątek, 8 listopada, o 06:05. Aby zobaczyć więcej streszczeń tego serialu, kliknij tutaj: Wichrowe Wzgórze streszczenia.
