Wichrowe Wzgórze / Rüzgarlı Tepe

Zeynep i Halil spędzają kolejny dzień swojego miesiąca miodowego w Ağvie. Poranek zaczynają w stadninie koni, gdzie śmiech, bliskość i wspomnienia dzieciństwa tworzą beztroską atmosferę. Potem biorą udział w przejażdżce quadami, która przeradza się w spontaniczny wyścig pełen emocji. Po zabawie między nimi dochodzi do żartobliwej rozmowy o zazdrości, którą przerywa pojawienie się tajemniczej fotografki — kobiety, śledzącej ich od rana. Zeynep zaczyna podejrzewać, że coś jest nie tak. Tymczasem Gözde z zadowoleniem przyjmuje wiadomość: jej plan zadziałał. Zeynep ma zostać oskarżona o przemyt artefaktów. Wieczorem, podczas romantycznej kolacji, Halil wyjawia, że fotografka była częścią niespodzianki — miała uwiecznić ich wspólne chwile. Gdy wieczór zdaje się kończyć bajkowo, do drzwi pokoju hotelowego pukają policjanci. Zeynep zostaje aresztowana pod zarzutem przemytu starożytnych artefaktów, a w jej torebce zostaje znaleziony tajemniczy amulet.

Halil i Zeynep spędzają w Ağvie pierwszy poranek po ślubie. W pokoju z widokiem na morze budzą się otoczeni ciszą i światłem nowego dnia. Halil, zauroczony śpiącą żoną, żartuje, że jest chory i potrzebuje pocałunku, by wyzdrowieć, czym wywołuje u Zeynep mieszankę przerażenia i śmiechu. Ich poranek wypełnia lekkość i czułość, przerywana drobnymi przekomarzaniami. Potem spotykają się na śniadaniu w hotelowej restauracji z widokiem na taras i morze. Zeynep mówi o szczęściu w rodzinie i o tym, że ślub wszystko odmienił. Halil przeprasza za przeszłość, wyznaje winy i obiecuje nowe życie bez kłamstw. Gdy Zeynep odchodzi, dzwoni do Serdara z tajemniczą prośbą. Tymczasem Gözde atakuje Arzu — podejrzewa, że pokojówka nie podała Zeynep trucizny. Arzu przysięga, że wykonała rozkaz. Gözde w furii dzwoni do Şahina, żądając wyjaśnień, dlaczego środek nie zadziałał.

Podczas hucznej uroczystości ślubnej Halil i Zeynep wchodzą do salonu pełnego światła, muzyki i tradycji. Goście podziwiają ich pierwszy taniec – symbol nowego początku i miłości, która przetrwała wiele prób. Wśród braw i wzruszeń czają się jednak złowrogie spojrzenia. Z boku Gözde otrzymuje wiadomość od Şahina: ma przygotowane „lekarstwo” dla Zeynep. Kobieta udaje się do kuchni, gdzie z pomocą Arzu planuje podać pannie młodej napój z tajemniczym środkiem. Arzu waha się, boi się o życie Zeynep, ale Gözde groźbą zmusza ją do działania. Tymczasem Halil, nieświadomy intrygi, przygotowuje ukochanej romantyczną niespodziankę. Zeynep zasypia, a on zabiera ją do Ağvy.

Po nocy pełnej emocji Zeynep staje u progu nowego rozdziału życia, przygotowując się do ślubu. Na tarasie zjawia się Halil, który nie potrafi rozstać się z nią nawet na chwilę, mimo tradycji, która zabrania im widzieć się przed ceremonią. W tym samym czasie Gözde snuje plany, by zniszczyć małżeństwo, angażując w nie Arzu, która z przerażeniem ujawnia swoje szantażujące działania wobec Zeynep. W dniu ślubu Halil i Zeynep dzielą chwilę pełną wzruszenia i miłości, gotowi stawić czoła wszystkim przeciwnościom i rozpocząć wspólne życie.

Halil dociera do rybackiej chaty i zauważa na ziemi czerwoną wstążkę należącą do Zeynep. Przeczuwając niebezpieczeństwo, zagląda przez okno i widzi żonę związaną, zakneblowaną, z wymierzoną w nią strzelbą podłączoną do klamki drzwi. Wślizguje się przez okno, rozbraja pułapkę i uwalnia Zeynep. Kobieta wyznaje, że została napadnięta przez dwóch mężczyzn szukających Yunusa. Halil dzwoni do Hakana i oznajmia, że odzyskał pamięć. Potem razem z Zeynep spędzają noc nad morzem. Halil opowiada o swojej przeszłości, rodzinnej tragedii i błędnych oskarżeniach wobec niej. Oboje przepraszają się i wybaczają sobie, odnajdując na nowo miłość, którą niemal zniszczyła zemsta.

Halil wraca na farmę po wypadku, nie pamiętając niczego oprócz pragnienia zemsty na rodzinie Aslanlich. W salonie spotyka Songul i Gözde, które zdradzają mu, że Zeynep zabroniła komukolwiek się z nim kontaktować. Wściekły Halil rusza do wspólnego pokoju, gdzie niszczy wszystkie rzeczy Zeynep i odnajduje zdjęcie z napisem „Chcę, żebyśmy pozostali małżeństwem na zawsze.” Wspomnienia zaczynają wracać — zapach perfum i melodia „Çemberimde Gül Oya” uświadamiają mu, że Zeynep była niewinna i nigdy nie skrzywdziła jego matki. Tymczasem Zeynep, wróciwszy do chaty rybackiej, zostaje uwięziona przez dwóch mężczyzn, którzy montują pułapkę: strzelbę wymierzoną w nią, uruchamianą przez klamkę drzwi. Gdy Halil wejdzie, broń wypali — a ona zginie z jego ręki.

Podczas obiadu nad morzem Halil i Zeynep spotykają policjanta szukającego Yunusa Erola, który niedawno składał zeznania w sprawie prześladowań. Po jego odejściu w Halilu odżywają wspomnienia z dzieciństwa — ojciec wyprowadzany przez funkcjonariuszy, krzyki matki. Zeynep przyznaje, że jego ojciec siedział w więzieniu. Gdy kobieta pomaga mu się ogolić, Halilowi wracają uczucia i fragmenty pamięci, ale także obraz Zeynep z bronią i wspomnienie Ömera Aslanliego – człowieka, który zniszczył jego rodzinę. Wybucha między nimi konflikt, a Halil odtrąca żonę, podejrzewając ją o manipulację. Tymczasem Gözde i Songul planują wykorzystać jego amnezję i rozdzielić małżeństwo, lecz Hakan, działając na polecenie Zeynep, blokuje im wyjazd z farmy.

Halil zostaje odnaleziony nad brzegiem morza i ocalony przez Yunusa. Choć żyje, po urazie głowy traci pamięć i nie rozpoznaje Zeynep. Kobieta postanawia zostać z nim w chatce rybackiej, wierząc, że miłość pomoże mu odzyskać wspomnienia. Lekarz zaleca spokój, więc Zeynep nie wraca na farmę i prosi Hakana o dyskrecję. Tymczasem Songul i Gözde próbują dowiedzieć się, gdzie przebywa Halil. Zeynep odmawia rozmowy, chcąc chronić męża przed stresem. Wściekła Songul zapowiada zemstę, a Gözde planuje odzyskać Halila. Arzu, podsłuchując ich rozmowę, widzi w tym szansę, by ocalić siebie przed ujawnieniem szantażu.

W rezydencji narasta napięcie. Songul i Tulay stają naprzeciw siebie, oskarżając się o kłamstwa i walkę o majątek. W ich kłótnię wdziera się Zeynep, wstrząśnięta zniknięciem Halila. Rozbija szkło i wazon, oskarżając obie kobiety o chciwość i obłudę. Zapowiada, że odnajdzie męża i położy kres wszystkim konfliktom. Wkrótce na brzegu morza policja znajduje ciało mężczyzny – Zeynep boi się najgorszego, lecz to nie Halil. Tymczasem on sam odzyskuje przytomność na plaży. Ratuje go Yunus, który zabiera go do swojego domu. Kiedy Zeynep, pogrążona w rozpaczy, spotyka Yunusa, mężczyzna rozpoznaje ją ze zdjęcia znalezionego w portfelu Halila i prowadzi ją prosto do męża, którego uznała za zaginionego.

Zeynep odwiedza cmentarz, licząc, że spotka tam Halila. Znajduje jednak tylko jego obrączkę leżącą na nagrobku — znak, że mężczyzna odszedł naprawdę. Zrozpaczona wraca na farmę, gdzie w pustym gabinecie męża wspomina ich wspólne chwile. Tymczasem Halil przebywa na wybrzeżu. Wspomina początki ich małżeństwa i wreszcie decyduje, że chce wysłuchać Zeynep. Rusza w drogę powrotną do domu, lecz po chwili media donoszą o tragicznym wypadku — jego samochód spadł z klifu. W rezydencji wybucha rozpacz. Zeynep, Gulhan i Songul nie mogą uwierzyć w to, co słyszą. Gdy ekipa ratunkowa odnajduje wrak pojazdu, okazuje się, że ciała Halila nie ma. Zeynep, przekonana, że mąż żyje, postanawia sama ruszyć na jego poszukiwania.