Wichrowe Wzgórze / Rüzgarlı Tepe

Halil otrzymuje informację, że samochód, którym uciekł Cengiz, został odnaleziony — porzucony, ze skradzionymi tablicami i bez żadnych śladów. Gdy Zeynep dowiaduje się o tym, postanawia towarzyszyć Halilowi w dalszym śledztwie. Para opuszcza szpital, nie wiedząc, że Gozde śledzi ich każdy krok i ostrzega Cengiza przed pościgiem. Tymczasem Cengiz ukrywa się w leśnej chacie i nagrywa wideo, w którym przyznaje się do sfingowania własnego porwania, chcąc oczyścić Tulay z zarzutów. Niedługo później kontaktuje się z narzeczoną Gulum, nie wiedząc, że Halil i Zeynep są już na jego tropie. Kobieta trafia w ich ręce i pomaga im odnaleźć chatę. Cengiz próbuje uciec, lecz traci przytomność po upadku. Gozde, przekonana o jego śmierci, czuje, że wygrała — w jej rękach pozostaje nagranie, które na zawsze rozdzieli Halila i Zeynep.

Do celi Tulay trafia nowa współosadzona, kobieta o zmęczonej twarzy i poszarpanych ubraniach, której obecność budzi niepokój. Gdy rozpoznaje w Tulay bogatą kobietę, która kiedyś odmówiła jej uścisku dłoni, przypomina jej tamto upokorzenie. Tulay przeżywa silne wzburzenie, a chwilę później skarży się na ból w piersi i traci przytomność. Współosadzona wzywa pomoc, a Tulay zostaje przewieziona do szpitala, gdzie lekarze walczą o jej życie. W tym czasie Halil i Zeynep, śledzący Cengiza, otrzymują telefon o zawale Tulay i natychmiast ruszają do szpitala. Tam czuwa nad nią cała rodzina, a Halil prosi Hakana o odnalezienie Cengiza. Gozde podsłuchuje rozmowę i postanawia pokrzyżować ich plany.

Kumru w sprytny sposób odkrywa, że Umut udaje amnezje. Ona i Eren zmuszają go do wycofania skargi na Selmę. Gulhan coraz bardziej obawia się, że wyjdzie na jaw prawda o utraconej ciąży. Tekin proponuje żonie, by nosiła sztuczny brzuch. W więzieniu Tulay odwiedza Songul – nie po to, by pomóc, lecz by upokorzyć. Kobiety wdają się w brutalną wymianę słów, a Songul grozi, że przejmie wszystko, co Tulay kocha.

Halil budzi się w salonie rezydencji i zauważa na ścianie zdjęcie swojej matki, które sprowadziła Zeynep. Dziękuje żonie za ten gest, a ich relacja nabiera czułości. Tulay prosi Halila o pomoc w znalezieniu pracy dla Cengiza, mężczyzny, który niegdyś zatruł ziemię Zeynep. Halil odmawia, a potem zleca Hakanowi, by odnalazł Cengiza i powstrzymał jego naciski na Tulay. Wieczorem Gozde organizuje przyjęcie, podczas którego wyjawia znajomej, że zamierza zdobyć Halila mimo jego małżeństwa. Zeynep pojawia się na sali, a Halil publicznie wyznaje jej miłość i odsłania wspólne zdjęcie. Wtedy wkraczają policjanci i aresztują Tulay pod zarzutem porwania Cengiza. Zrozpaczone córki protestują, ale Tulay trafia do aresztu. Na komisariacie policja pokazuje nagranie świadczące przeciw niej, choć Tulay utrzymuje, że jest niewinna.

Zeynep, wciąż zmagająca się z traumą po porwaniu, zostaje zamknięta w łazience. Wspomnienia i słowa matki o Gozde, która „krąży wokół Halila jak lisica”, budzą w niej bunt i determinację. Korzystając ze spinki i papieru, udaje jej się wydostać, a chwilę później pojawia się przed Halilem, gotowa towarzyszyć mu na weselu. Tymczasem Gozde, przekonana o zwycięstwie, pojawia się u jego boku w sukni z broszką należącą do Zeynep. Halil, zdezorientowany, nie spodziewa się już obecności żony. Niespodziewanie Zeynep wchodzi do ogrodu w błękitnej sukni, a Halil bez wahania odchodzi z nią, zostawiając Gozde. Upokorzona kobieta poprzysięga, że nie spocznie, dopóki nie rozdzieli ich małżeństwa.

Halil i Zeynep spędzają poranek na tarasie, jednak ich rozmowy są chłodne. Halil planuje wyjazd do Agvy i udział w ślubie syna gubernatora, na którym para ma być świadkami. Zeynep nie okazuje entuzjazmu. Gozde coraz odważniej zbliża się do Halila, zajmuje miejsce przy nim przy śniadaniu i planuje towarzyszyć mu wieczorem. Hakan przynosi dokumenty i przypomina o obowiązkach wobec gubernatora. Tulay spotyka się potajemnie z Cengizem, który ją szantażuje, a sytuację obserwuje Gozde, zdobywając dowód. Zeynep zmaga się z chłodem wobec męża, lecz matka mobilizuje ją do walki o małżeństwo. Wieczorem ona i Gozde przygotowują się na wesele, lecz nagle Zeynep zostaje uwięziona w ciemnej łazience, która przywołuje w niej traumatyczne wspomnienia.

Songul i Gozde ścierają się w emocjonalnej rozmowie – Gozde wyrzuca kobiecie złamane obietnice, twierdząc, że Halil miał należeć do niej. W retrospekcji ujawnia się dawny sekret: list Ihsana Firata, ojca Halila, w którym oskarża Songul o kradzież naszyjnika i prosi o oczyszczenie z zarzutów. Songul, by uciszyć nastoletnią Gozde, obiecuje jej małżeństwo z Halilem. W teraźniejszości Zeynep i Halil zbliżają się do siebie, dzieląc intymne chwile, ale Zeynep skrywa swoje uczucia, myśląc, że Halil traktuje ją tak tylko z powodu ostatniej woli jego ojca. Awaria prądu wywołuje u niej lęki, a Halil okazuje wsparcie. Gozde obserwuje ich bliskość, co wzmacnia jej determinację, by rozdzielić parę. Dochodzi do nocnej konfrontacji z Tulay, po której Gozde zleca Sahinowi jej śledzenie.

Przy łóżku Zeynep czuwają Tulay, Selma i Merve. Rozmowa schodzi na temat cioci Kumru, którą stara się zdobyć Umut, nazywający ją swoim „dżemem różanym”. Tulay kpi, że to biedak, a Selma wspomina, że wszystko zaczęło się od Erena i jej biżuterii. Zeynep i Tulay zostają same; matka wspomina, jak Halil walczył o jej życie i prosi, by mu wybaczyła. Zeynep zgadza się wrócić do domu, tęskniąc za babcią. Tymczasem na farmie pojawia się młoda kobieta z walizkami – Gozde. Każe Cemilowi służyć sobie i prosi, by nie zdradzał jej obecności. Gdy rodzina wraca do rezydencji, Halil rozpoznaje w niej dawną przyjaciółkę, która później wyjechała do Stanów. Gozde otwarcie okazuje mu uczucia, ku niepokojowi Zeynep. Przy kolacji ogłasza, że zostaje w Turcji na stałe, planuje otworzyć klinikę i zatrzymać się w rezydencji. Gulhan przypomina, że ich rodziny łączy wspólna przeszłość.

Stan Zeynep zostaje ustabilizowany, a ona sama leży nieprzytomna w szpitalu podłączona do aparatury. Halil czuwa przy jej łóżku, nie odrywając od niej wzroku. W tym samym szpitalu przebywa Gulhan, która skrywa prawdę o swojej ciąży i milczy wobec pytań Tekina oraz ciotki Songul. Sadik, mimo że ścigany, przedostaje się do szpitala, gdzie próbuje dostać się do sali Zeynep, lecz wpada w pułapkę zastawioną przez Halila. Dochodzi do brutalnej konfrontacji, w trakcie której Halil niemal dusi Sadika, ale zostaje powstrzymany przez Erena i Hakana. Policja aresztuje Sadika, a Halil, rozdarty między gniewem a bólem, walczy z samym sobą. Ostatecznie nocą czuwa przy Zeynep, a rano kobieta odzyskuje przytomność.

Halil siedzi na krawędzi pustego grobu, przy którym leży zerwana pokrywa trumny. Jego twarz jest pozbawiona łez, wypełnia ją pustka. Ciszę przerywa telefon – Sadik drwi, że Zeynep kona w zakopanej trumnie i prowokuje Halila, odliczając czas. Halil, wściekły, przysięga mu zemstę. W szpitalu Gulhan rozpacza po stracie dziecka, a Tekin, zamiast wspierać żonę, myśli tylko o własnym bezpieczeństwie. W końcu Halil odnajduje świeżo zasypaną trumnę. W środku leży nieprzytomna Zeynep z napisem wyrytym jej ręką: „Zawsze cię kochałam”. Halil rozpaczliwie walczy o jej życie, aż udaje mu się przywrócić jej oddech. Gdy niesie ją ku ratunkowi, zostaje zaatakowany przez Sadika i jego ludzi. W lesie wybucha strzelanina, do której dołącza policja. Halilowi udaje się dotrzeć z Zeynep do szpitala, gdzie lekarze podejmują walkę o jej życie.