Wichrowe Wzgórze / Rüzgarlı Tepe

Halil i Alper stają naprzeciw siebie z bronią w dłoniach – jeden z nich nie wyjdzie z tego pojedynku żywy. Zeynep wkracza między nich, ryzykując własne życie, ale to nie ona pada ofiarą. Gdy policja obezwładnia Alpera, wydaje się, że wszystko zmierza ku szczęśliwemu zakończeniu. Halil i Zeynep wyznają sobie miłość, a on wreszcie oświadcza się ukochanej. Ich ślub na plaży jest niczym spełnienie marzeń – aż do nocy poślubnej. Wtedy Zeynep zmienia się nie do poznania. Jej czułość znika, zastępuje ją chłód i lodowata zemsta. „Od dziś sprawię, że będziesz tak samo bezradny, jak bezradna byłam ja” – szepcze, rozpoczynając grę, której Halil się nie spodziewał.

Halil odkrywa, że Zeynep została zmuszona do ślubu z Alperem – mężczyzną, który ją szantażował i planował porwać. Dzięki Selmie i Asu poznaje prawdę o intrydze. Wściekły, przerywa ceremonię i rzuca się na rywala. Po walce uprowadza Zeynep, by uchronić ją przed Alperem. Na bocznej drodze ujawnia dowód miłości Zeynep – list oraz jabłko ukryte w pudełku. Chwilę później pojawia się Alper, gotowy na ostateczne starcie. Songul zleca zabójstwo Asu i Canan.

Zeynep w białej sukni idzie ku przyszłości, której nigdy nie chciała. Halil, sparaliżowany bólem, patrzy, jak Alper otwiera przed nią drzwi – ich spojrzenia spotykają się na ułamek sekundy, ale to nic nie zmienia. Samochód rusza, zabierając ją na ślub, który jest dla niej jak wyrok. „Umarłam, abyś ty mógł żyć” – szepcze w myślach, gdy łzy spływają po jej policzkach. Halil wybiega na drogę, lecz jest już za późno…

Zeynep decyduje się na ślub z Alperem, choć jej serce bije dla Halila. W oficynie trwają oficjalne zaręczyny, ale w powietrzu unosi się napięcie, a milczenie Zeynep krzyczy głośniej niż słowa. Tymczasem Zumrut, przekonana, że jej wnuczka poślubi Halila, dowiaduje się o zmianie narzeczonego i nie może w to uwierzyć. Halil, pełen gniewu i bólu, nie powstrzymuje Zeynep, ale wie, że coś jest nie tak. Czy prawda wyjdzie na jaw, zanim wymuszone małżeństwo dojdzie do skutku?

Feriha chce zacząć nowe życie, ale Hakan nie pozwala jej odejść. Wyznaje jej miłość i błaga, by została. Wtedy Feriha otrzymuje wiadomość, która wprawia ją w szok – zostanie ciocią. Na opustoszałej plaży Halil i Alper stają do śmiertelnej konfrontacji. Niegdyś przyjaciele, teraz śmiertelni wrogowie. Gdy Halil jest gotów pociągnąć za spust, między nich wkracza Zeynep. Staje przed lufą i mówi: „Jeśli chcesz strzelać, zastrzel mnie.”

Zeynep budzi się w domku nad morzem, ale Halila nigdzie nie ma. Gdy w końcu go odnajduje, wracającego z zakupami, ich napięta rozmowa odsłania prawdę – dla niej to wszystko było tylko grą. Każde słowo rani Halila bardziej niż cios, ale to dopiero początek. Kiedy Zeynep dostaje od Alpera ultimatum – „opuść Halila albo sam się nim zajmę” – wie, że nie ma wyboru. Bierze do ręki kamień i jednym ciosem pozbawia Halila przytomności. Ucieka, ale coś każe jej zawrócić. Strach? Wyrzuty sumienia? A może coś więcej? Gdy wraca, Halil już wie, że coś jest nie tak. Wbrew słowom Zeynep, wbrew jej kłamstwom, dostrzega w jej oczach coś, czego nie może zignorować. Próbując wydobyć prawdę, doprowadza ją do granic wytrzymałości. A gdy w końcu eksploduje gniewem, wszystko staje się jasne – to nie koniec tej historii. To dopiero początek.

Feriha stoi na rozdrożu – wiza została wydana, droga do nowego życia stoi otworem. Ale czy może tak po prostu zostawić wszystko za sobą? Przede wszystkim swoją miłość do Hakana. Tymczasem Zeynep, uwięziona w domku na plaży, planuje ucieczkę od Halila. Gdy znajduje w jego kieszeni pierścionek zaręczynowy, wszystko się komplikuje.

Ozlem odchodzi bez żalu, przekonana, że prawdziwa miłość należy do Ferihy i Hakana. Ale czy Feriha odważy się zawalczyć o swoje uczucia, gdy los podsuwa jej bilet do zupełnie innego życia? Tymczasem Zeynep zostaje brutalnie wyrwana z jednej pułapki tylko po to, by wpaść w kolejną. Halil, owładnięty uczuciami, żąda prawdy, porywa ją i wywozi w odludne miejsce. W cieniu czai się Alper, gotów zrobić wszystko, by ją odzyskać – nawet jeśli oznacza to przekroczenie granicy, zza której nie ma powrotu.

Zeynep zostaje zmuszona do przyjęcia oświadczyn Alpera, by chronić Halila – mężczyznę, którego naprawdę kocha. Pod groźbą tragedii musi go zranić, skłamać i odegrać rolę narzeczonej człowieka, którego nienawidzi. Halil nie może uwierzyć w jej nagłą zmianę i popada w desperację, gotów walczyć o prawdę. Tymczasem Alper triumfuje, ale jego gra jeszcze się nie skończyła.

Gdy Halil szykuje się do romantycznych oświadczyn, nieświadomie wpada w pułapkę zastawioną przez Alpera. Zeynep staje przed koszmarnym wyborem – jeśli odmówi, ukochany i jej rodzina znajdą się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Zmuszona do desperackiego kroku, pozwala Alperowi wsunąć na jej palec pierścionek zaręczynowy. Widząc ukochaną w ramionach rywala, Halil czuje, jak jego serce pęka na miliony kawałków.