Dziedzictwo / Emanet

Sinan dowiaduje się, że matka Cana została oskarżona o kradzież pieniędzy z biura swojego szefa i grozi jej więzienie. Chłopiec słyszy rozmowę dorosłych i w tajemnicy opuszcza dom prokuratora, by na własną rękę oczyścić matkę z zarzutów. Aynur i Sinan orientują się, że Can zniknął. Ruszają na poszukiwania, a sprawą zajmuje się także policja. Tymczasem Cennet, udając ciężko chorą, próbuje wymusić na Poyrazie rozwód z Naną. Symulację rozpoznaje Nazli. Poyraz nie ulega matce. Cansel, działając z Sibel, ukrywa w pokoju podsłuch, by ustalić, czy małżeństwo Poyraza i Nany jest prawdziwe, czy jedynie formalne.

Podczas urodzinowego przyjęcia Sibel, Cansel przygotowuje niespodziankę – wnosi tort, a w salonie rozbrzmiewa „Sto lat”. Sielankę przerywa dramatyczny moment: z kieszeni Poyraza wypadają dwie obrączki. Wszyscy zamierają, a mężczyzna ogłasza, że dzień wcześniej poślubił Nanę. Cennet reaguje gniewem i oskarżeniami, a Poyraz, broniąc ukochanej, zrywa rodzinne więzi. Sibel przeżywa załamanie. W sypialni Nana obwinia się o rozpad rodziny, lecz Poyraz zapewnia ją o swoich uczuciach. Nazli i Sahin wspierają nowożeńców, ale Cansel i Sibel podejrzewają, że ślub to jedynie formalność – i postanawiają odkryć prawdę.

Can wpada w panikę na widok pracownic opieki społecznej i ucieka, szukając schronienia u prokuratora. Poruszony jego reakcją Sinan postanawia działać: zabiera chłopca do siebie. Aynur nie dowierza, ale jedzie z nimi. Tymczasem Poyraz i Nana wracają do domu i zdejmują obrączki tuż przed wejściem, nieświadomi, że czeka ich konfrontacja z Sibel, Cansel i podejrzliwą Cennet. Gdy z torebki Nany wypada akt ślubu, Poyraz ukrywa dokument, ale jego matka nie daje się zwieść. Tymczasem Yusuf odkrywa sekret małżeństwa Nany i Poyraza. Chłopiec obiecuje milczenie, a małżonkowie ustalają wspólną wersję wydarzeń. Późnym wieczorem dzielą emocjonalną rozmowę, która zbliża ich jeszcze bardziej.

Poyraz w ostatniej chwili wpada na komisariat z dokumentem sądowym w dłoni – Nana ma zostać deportowana. Zatrzymuje funkcjonariuszy i ogłasza, że zdobył postanowienie o wstrzymaniu deportacji. Proponuje Nanie ślub, który pozwoli jej legalnie zostać w kraju i zapewni bezpieczeństwo Yusufowi. Ceremonia odbywa się jeszcze tego samego dnia, w komisariacie, w obecności Aynur i Merta. Choć to małżeństwo z rozsądku, między Poyrazem a Naną pojawia się niewypowiedziana więź. Po ślubie jadą nad morze – Mert robi im zdjęcie, by udowodnić „autentyczność” ich relacji. Tymczasem oboje martwią się reakcją Cennet i postanawiają na razie zachować wszystko w tajemnicy.

Sinan rezygnuje z prestiżowej oferty pracy w USA, by zostać w Turcji — wszystko przez uczucie, które coraz mocniej łączy go z Aynur. Tymczasem Nana zostaje przewieziona ze szpitala z powrotem do aresztu po nieudanej próbie ucieczki. Yusuf, przerażony wizją rozłąki, błaga Poyraza o pomoc. Plan ucieczki przez granicę wciąż może się udać, ale czas działa na niekorzyść bohaterów. Gdy zapada decyzja o deportacji, Poyraz stara się skontaktować z wysoko postawionym urzędnikiem, któremu kiedyś uratował życie. To ostatnia nadzieja, by Nana i Yusuf nie zostali rozdzieleni na zawsze.

Nana zostaje zatrzymana przez inspektora ds. cudzoziemców – jej dokumenty straciły ważność, grozi jej deportacja i dwuletni zakaz wjazdu. Ferit próbuje interweniować, ale sytuacja wygląda beznadziejnie. W areszcie Nana załamuje się, błaga o pomoc – nie może opuścić Yusufa. Poyraz, nie wiedząc, co się stało, zaczyna się martwić jej nieobecnością. Gdy wreszcie odbiera dramatyczny telefon, rusza na pomoc. Nana sugeruje, że istnieje ryzykowny sposób, by uniknąć deportacji.

Ayse i Ferit żegnają się z zespołem z komisariatu. Ich odejście wywołuje poruszenie – Ibo nie kryje łez, Kara i Volkan okazują wzruszenie, a atmosfera pełna jest emocji. Volkan, widząc, że Nese również wyjeżdża, w ostatniej chwili próbuje zawalczyć o jej uczucia. Wręcza jej listy, które pisał przez cały czas rozłąki. Nese początkowo pozostaje niewzruszona, ale odchodząc, niespodziewanie wraca i rzuca się Volkanowi w ramiona. Tymczasem Poyraz pisze list miłosny do Nany, decydując się wreszcie wyznać jej prawdę o swoich uczuciach. Równolegle trwa dramat – Aynur znika, a Sinan i Kara podejrzewają, że mogła działać na własną rękę. W tym czasie Sibel i Cansel knują, jak pozbyć się Nany, zgłaszając ją na policję jako nielegalną nianię.

Ferit oświadcza się Ayse w obecności Nese i Dogi, która z trudem powstrzymuje łzy wzruszenia — jej marzenie, by rodzice byli razem, właśnie się spełnia. Tymczasem Yusuf znika bez śladu, gdy dowiaduje się, że musi opuścić dzielnicę. Przerażona Nana szuka go z pomocą Poyraza. Chłopca odnajdują w warsztacie, gdzie ukrył się ze strachu przed rozstaniem. Dochodzi do poruszającej rozmowy. Tymczasem Sibel z zazdrością obserwuje Nanę z Yusufem i podejmuje decyzję, by nie oddać Poyraza bez walki. Aynur wpada w pułapkę złodzieja, którego próbowała nagrać — zostaje schwytana i grozi jej śmiertelne niebezpieczeństwo.

Cansel obawia się, że Sahin może w każdej chwili odzyskać pamięć, dlatego postanawia nie podawać mu leków spowalniających postęp Parkinsona. Gdy opróżnia kapsułki, kilka z nich znajduje Nazli, ale Cansel po raz kolejny unika demaskacji. Tymczasem Nana i Yusuf spotykają się z Aynur i Adalet. Choć Aynur błaga, by zostali, Nana decyduje o wyjeździe – dla bezpieczeństwa Yusufa i z powodu braku prawa do opieki nad nim. Aynur przypomina jej, że zawsze będzie miała rodzinę. Policja wypuszcza złodzieja, który obrabował dom Sinana, z braku dowodów. Aynur dostrzega u podejrzanego zegarek brata Sinana, ale to nie wystarcza. Postanawia działać na własną rękę. Ferit przekazuje Nanie fałszywe dokumenty. Sinan nie chce słuchać przeprosin Aynur. Ayse ukrywa związek z Feritem, bo boi się reakcji Dogi.

Ferit odnajduje Nanę i Yusufa — są cali, ale wycieńczeni po tygodniach życia na ulicy, w ukryciu przed Trucizną. Ayse z niedowierzaniem słucha, jak bardzo Nana ryzykowała, by chronić chłopca. Wzruszona, mówi Feritowi, że jej wniosek o przeniesienie do Eskisehir został zaakceptowany. Tymczasem Aynur zostaje przesłuchana przez prokuratora Sinana — grozi jej nawet 15 lat więzienia. Przyznaje się do napaści, ale motywacją była próba odzyskania pamiątki po zmarłym bracie Sinana. Prokurator nie kieruje sprawy do sądu, lecz ostro ją upomina. Sahin zaczyna odzyskiwać pamięć — przypomina sobie, że w dniu wypadku przyniósł Cansel kwiaty. Kobieta wpada w panikę i kontaktuje się z bratem, bojąc się, że Sahin przypomni sobie coś znacznie gorszego.