Dziedzictwo / Emanet

Poyraz i Nana zostają zmuszeni do zamieszkania w warsztacie – wynajęcie domu okazuje się niemożliwe. Yusuf na razie zostaje pod opieką Merta. Tymczasem Cennet, widząc syna i Nanę razem, czuje się odrzucona i odchodzi w milczeniu. Aynur znów spotyka się z matką Sinana, odgrywając rolę jego dziewczyny. Tym razem musi zatańczyć tango – taniec, którego wcale nie zna. Sinan udziela jej wskazówek, ale bliskość podczas lekcji sprawia, że Aynur ucieka z jego gabinetu. Mimo to, wspólny występ wypada zaskakująco dobrze. Później, w zimnym warsztacie, Nana i Poyraz zasypiają obok siebie, dzieląc się wspomnieniami i ciepłem – dosłownie i w przenośni.

Semih podsłuchuje w szpitalu rozmowę Cansel i Sibel. Dowiaduje się, że poronienie było skutkiem celowego zażycia leków, a małżeństwo Poyraza i Nany to fikcja zawarta w celu uniknięcia deportacji. Zszokowany, kontaktuje się z Rifatem z departamentu imigracyjnego, by zweryfikować informacje. Tymczasem Cansel wraca do domu i oskarża Nanę o śmierć dziecka. Cennet żąda, by dziewczyna opuściła dom. Poyraz staje w jej obronie i wspólnie odchodzą. Położna Şükran próbuje ujawnić prawdę, ale Sibel ją powstrzymuje. Poyraz zabiera Nanę do warsztatu i obiecuje nowe życie z nią i Yusufem.

Cansel trafia do szpitala, a jej rodzina z napięciem czeka na wieści. Gdy Nazli informuje, że doszło do poronienia, rozpaczy Cansel towarzyszy jedno oskarżenie: to Nana zepchnęła ją ze schodów i zabiła dziecko. Wszyscy – z wyjątkiem Poyraza – wierzą dramatycznej wersji wydarzeń. Cennet wypowiada bolesne słowa, życząc Nanie kary za śmierć wnuka. Dziewczyna próbuje się bronić, ale jej głos tonie wśród oskarżeń. Wstrząśnięta ucieka z sali, a po chwili mdleje w ramionach męża. Tymczasem Aynur, podszywająca się pod dziewczynę Sinana, mierzy się z chłodną oceną jego matki. Choć czuje, że balansuje na granicy, nie daje się zdemaskować — a Sinan przyznaje, że radzi sobie znakomicie.

Kara próbuje naprawić relację z mężem, ale przypadkiem słyszy jego pogardliwe słowa i obmyśla plan zemsty. W domu Poyraza wybucha awantura – Cansel zostaje oskarżona o zniszczenie ostatniego zdjęcia zmarłego teścia. Poyraz odkrywa, co naprawdę zrobiła. Upokorzona, zażywa środki odchudzające, co prowadzi do poronienia. Postanawia wykorzystać tę tragedię, by uderzyć w Nanę. Wraca do domu, prowokuje konfrontację i… spada ze schodów, oskarżając Nanę o próbę morderstwa. Wstrząśnięci domownicy wzywają karetkę.

Aynur przypomina sobie wszystkie chwile, gdy Sinan ryzykował dla niej życie. Poruszona jego odwagą i poświęceniem, zmienia zdanie i zgadza się odegrać rolę jego dziewczyny przed matką. Nie chce jednak za to pieniędzy – traktuje to jako spłatę długu serca. Sinan od razu przechodzi do działania: muszą dopracować wiarygodność związku, w tym strój, zachowanie i… detale. Oboje okazują się znacznie lepiej się znać, niż przypuszczali. Tymczasem Cansel przeprowadza perfidny atak na Nanę – dolewa wybielacz do środka czystości. Zdjęcie zmarłego teścia ulega zniszczeniu, a cała wina spada na niczego nieświadomą Nanę. Poyraz, widząc zamieszanie, postanawia sprawdzić prawdę na własną rękę. Czy zdemaskuje intrygę Cansel?

Małżeństwo Nany i Poyraza zostaje poddane próbie – do ich domu przychodzi urzędnik z wydziału ds. cudzoziemców, by sprawdzić, czy ich związek nie jest fikcyjny. Atmosfera gęstnieje, gdy padają pytania o wspólne życie i uczucia. Poyraz wyznaje miłość, Nana potwierdza, że odwzajemnia jego uczucia – wszystko wskazuje na to, że związek, który miał być „na niby”, staje się coraz bardziej prawdziwy. Tymczasem Sinan zostaje przyłapany przez Aynur na kłamstwie – wynajęta aktorka ujawnia ich fikcyjną relację. Na koniec Nana pokazuje Poyrazowi list z wyznaniem miłości. On, zaskoczony, wszystkiemu zaprzecza. Nana zostaje z pustką w sercu.

Sinan, przytłoczony obecnością matki i jej pytaniami o życie uczuciowe, postanawia udawać, że ma dziewczynę. W rozmowie z Aynur odgrywa romantyczną scenę, by wprowadzić matkę w błąd. Tymczasem na komisariacie dostaje sprawę fałszywej agencji castingowej – ten trop daje mu pomysł: zatrudnia aktorkę, by grała jego partnerkę. Dziewczyna szybko wczuwa się w rolę. Gdy Aynur widzi ich razem, nie kryje szoku i rozczarowania. Jednocześnie Nazli i Şahin organizują przyjęcie-niespodziankę dla Nany i Poyraza. Wśród wzruszeń i wspomnień padają słowa, które wykraczają poza fikcję – Poyraz publicznie wyznaje uczucia, a Nana zaczyna się gubić w tym, co naprawdę łączy ich dwoje.

Isil odwiedza Sinana i z miejsca krytykuje jego mieszkanie, sposób życia i… zawartość lodówki. Gdy znajduje ciasto przygotowane przez Aynur, nie kryje obrzydzenia. Jej słowa ranią Sinana, który po raz pierwszy od lat zdobywa się na cichą, lecz stanowczą odpowiedź. W napiętej rozmowie z matką wyznaje, że ma dziewczynę — choć to kłamstwo. Teraz ma czas tylko do piątku, by znaleźć kogoś, kto ją odegra. Tymczasem Nana analizuje list od Poyraza i próbuje zrozumieć jego uczucia. Choć twierdzi, że nic nie czuje, emocje biorą górę. Poyraz zjawia się nagle i usłyszy więcej, niż zamierzała wyznać. Cansel z kolei nie radzi sobie z ciążą i własnym ciałem – sięga po tabletki odchudzające, ignorując ryzyko.

Nana próbuje zdobyć serce teściowej i przygotowuje śniadanie dla całej rodziny — z jej ulubionym daniem. Cennet nie daje się jednak ułagodzić i planuje z Cansel upokorzenie synowej. Gdy Poyraz odwozi brata do lekarza, kobiety każą Nanie wyszorować garaż bez rękawiczek. Wraca jednak wcześniej — i staje w obronie żony. Tymczasem pijany Semih pojawia się pod domem i żąda rozmowy z Naną. W biurze Kara przekazuje wieści: matka Cana została oczyszczona z zarzutów dzięki Sinanowi. Nana odkrywa w torebce list od Poyraza — pełen miłości i szczerości. Jej świat staje w miejscu. Czy małżeństwo, które miało być tylko grą, właśnie stało się prawdziwe?

Ferit zostaje podstępnie uwięziony w celi przez Ibrahima, który – nie mogąc pogodzić się z odejściem komisarza – chce zatrzymać go choć na chwilę. Do apelu o pozostanie dołączają Kara, Kirpi i inspektor. Wzruszony Ferit w końcu odzyskuje wolność, żegna się z zespołem i podkreśla, że zawsze będą częścią jego serca. Tymczasem w szpitalu Sinan dzieli się z Aynur bolesnym wspomnieniem o bracie. Nana znajduje telefon z włączonym dyktafonem – Poyraz odkrywa, że Cansel ich nagrywała. Konfrontacja kończy się jego publicznym wyznaniem miłości do Nany i symbolicznym gestem – zakłada jej naszyjnik. Wieczorem Cennet daje upust swojej złości, grożąc, że rozdzieli ich małżeństwo.