Panna młoda, odc. 258: Sekret sprzed lat budzi się w pamięci Metina!

Metin przyciska dłonie do uszu.
Google Chcesz częściej widzieć nasze artykuły w Google?
DODAJ DO ŹRÓDEŁ ↗
Po kliknięciu zaznacz kwadracik obok Turkweb.pl.

„Panna młoda” Odc. 258 — streszczenie

Po kolacji Cemil, Derya i Emir nadal siedzieli przy niewielkim stole w skromnym salonie. Na talerzach zostały resztki jedzenia, ale nikt już nie zwracał na nie uwagi. Cemil podrapał się niepewnie za uchem i spojrzał na żonę.

— Posłuchaj, Deryo… — zaczął ostrożnie. — Nie chcę wracać do pracy w salonie. W ogóle nie czuję się z tym spokojnie.

Derya natychmiast spiorunowała go wzrokiem.

— Cemilu, pójdziesz! — warknęła. — Skoro mówię, że będziesz tam pracował, to będziesz!

Nie czekając na jego protest, sięgnęła po turkusową torebkę prezentową.

— A to mój prezent dla ciebie na pierwszy dzień pracy.

Cemil zamrugał zaskoczony. Jeszcze przed chwilą wyglądał, jakby szedł na skazanie, ale na widok prezentu od razu się ożywił.

— Kupiłaś mi prezent? — zapytał z niedowierzaniem i z dziecięcą ekscytacją wsunął ręce do środka. — Deryo, teraz naprawdę się podekscytowałem.

Wyjął zawiniątko owinięte w błyszczącą folię. Rozpakował je z szerokim uśmiechem, który jednak szybko zamarł mu na twarzy.

W dłoniach trzymał czarny fartuch roboczy z dużym zdjęciem Deryi i napisem: „Moja muza”.

— Będziesz go nosił w pracy, Cemilu — oznajmiła z satysfakcją. — Twoja muza zawsze będzie przy tobie. Jest piękny. Naprawdę ci pasuje.

Emir patrzył na fartuch szeroko otwartymi oczami, a Cemil przycisnął go do piersi tak, jakby nie wiedział, czy powinien się śmiać, czy płakać. Derya tymczasem zebrała puste talerze i zadowolona z siebie ruszyła do kuchni.

Gdy tylko zniknęła za drzwiami, Cemil ciężko opadł na krzesło. Cała jego wcześniejsza radość uleciała bez śladu. Spojrzał na fartuch z fotografią żony, a jego mina stała się dziwnie kwaśna.

Dopiero teraz zrozumiał, że pozwolenie na powrót do salonu wcale nie oznaczało wolności. Derya znalazła sposób, by nawet tam trzymać go na krótkiej smyczy.

***

Sinem siedziała przed toaletką i nieruchomo wpatrywała się w swoje odbicie. Jej twarz była blada, zmęczona, a w oczach czaił się niepokój. Ciszę pokoju przerwał dźwięk otwieranych drzwi. Do środka weszła Mukadder, pewnym, energicznym krokiem, jak ktoś, kto nie przyszedł pytać, lecz oznajmić podjętą już decyzję.

Sinem natychmiast podniosła się z krzesła i stanęła przed teściową.

— Jutro przyjdą prosić o twoją rękę — oświadczyła Mukadder chłodno. — Bądź gotowa.

Sinem zamarła. W jej oczach pojawiły się łzy.

— Proszę, mamo, nie rób tego — powiedziała drżącym głosem. — Nie stanę przed nimi. Nie chcę wychodzić za mąż.

Mukadder przyjrzała jej się uważnie.

— Nie chcesz wychodzić za mąż czy po prostu nie odpowiada ci kandydat, którego dla ciebie znalazłam? — zapytała podejrzliwie. — Skoro tak bardzo się opierasz, zaczynam myśleć, że masz już kogoś. Jeśli trochę poszukam, na pewno się dowiem. Ale czy naprawdę jest taka potrzeba? Powiedziałabyś mi, gdyby ktoś był, prawda?

Sinem spuściła wzrok, uciekając przed przenikliwym spojrzeniem teściowej.

— Nie mam nikogo — skłamała cicho.

— To dobrze — odparła Mukadder. — W takim razie przygotuj się. Jutro zrobisz kawę dla gości.

Zrobiła krótką pauzę, po czym dodała z lodowatą stanowczością:

— I jeszcze jedno. Jeśli pan młody nie spodoba się mnie, twoja aprobata i tak nie będzie miała żadnego znaczenia. Synowa rodziny Develioglu nie może trafić w ręce kogoś, kto na nią nie zasługuje.

Po tych słowach odwróciła się i wyszła z pokoju, zostawiając Sinem samą z narastającym lękiem.

Kobieta opadła z powrotem na krzesło. Oparła łokieć o blat toaletki i przycisnęła dłoń do czoła. Nie wiedziała, jak wyrwać się z pułapki, którą zastawiła na nią Mukadder.

Pragnęła być z Melihem, ale coraz bardziej bała się, że ich wspólna przyszłość może okazać się niemożliwa.

Mukadder zmusza Sinem do ślubu! Kto pokrzyżuje jej plany?

Sinem ma poślubić mężczyznę wybranego przez teściową i rozstać się z córką. W dniu planowanych zaręczyn do rezydencji dociera jednak niespodziewana wiadomość.

Sprawdź, co wydarzy się dalej »

***

Następnego ranka Beren weszła do kancelarii. Zatrzymała się tuż za progiem, wyraźnie zaskoczona. Na czarnej kanapie, skulona w jasnej kurtce, spała Gulsum. Wyglądała na zmęczoną i zupełnie bezbronną.

— Gulsum — odezwała się Beren cicho.

Kobieta poderwała się gwałtownie, jakby ktoś wyrwał ją z głębokiego snu. W jednej chwili stanęła wyprostowana przed swoją nową szefową.

— Dzień dobry, pani Beren.

— Dzień dobry — odpowiedziała adwokatka, zdejmując płaszcz. — Co ty tutaj robisz?

Gulsum zawahała się i nerwowo poprawiła ubranie.

— Zrobiłam sobie herbatę i… tak jakoś przysnęłam.

Beren zmrużyła oczy.

— Spałaś tutaj?

— Pani Beren, po tym, jak pani Beyza nagle mnie zwolniła, nie miałam dokąd pójść — wyznała zawstydzona Gulsum. — Dzisiaj coś sobie znajdę. Zaraz przygotuję pani herbatę.

Nie czekając na odpowiedź, pospiesznie udała się do kuchni. Beren odprowadziła ją spojrzeniem, po czym usiadła za biurkiem. W tej samej chwili zadzwonił jej telefon. Na widok imienia Beyzy na ekranie westchnęła z wyraźną niechęcią i odebrała.

— Dlaczego dzwonisz do mnie tak wcześnie, Beyzo? Śniłaś o mnie?

— Zawsze jesteś w moich myślach — odparła Beyza słodko, ale z irytacją w głosie. — Co z naszą umową?

— Przygotowuję ją.

— Dlaczego to tak długo trwa? Nie rozumiem.

W tym momencie Gulsum wróciła z filiżanką herbaty i ostrożnie postawiła ją przed Beren.

— Wiedźma znowu dzwoni — mruknęła pod nosem. — Oby tylko nie dowiedziała się, że tu jestem.

Beren zachowała kamienną twarz.

— Pracuję nad tym, Beyzo — powiedziała spokojnie. — Muszę dokładnie wszystko przeanalizować, żebyśmy obie na tym skorzystały. Poza tym zatrudniłam pracowitą asystentkę.

— Pospiesz się. Chcę, żeby umowa była gotowa jak najszybciej.

Adwokatka zakończyła połączenie i odłożyła telefon na biurko.

— Dzwoniła Beyza — oznajmiła.

— Domyśliłam się — odparła Gulsum. — Dziękuję, że nie powiedziała jej pani, że tu jestem.

Beren przyjrzała jej się uważnie.

— Beyza zawsze taka była?

— To znaczy jaka?

— Rozkazująca. Bezwzględna. Niemająca szacunku do ludzi.

Gulsum spuściła wzrok.

— Zawsze była porywcza. Taki ma charakter. Kiedy coś nie idzie po jej myśli, od razu wpada w gniew. Jeśli człowiek nie wykona jej polecenia natychmiast, potrafi go zniszczyć. Dosłownie spalić żywcem.

— Rzeczywiście jest bezlitosna — stwierdziła Beren. — Zostawiła cię bez grosza przy duszy.

— Pracowałam dla niej przez lata — powiedziała Gulsum z goryczą. — A na końcu wyrzuciła mnie jak śmiecia.

Beren przez chwilę milczała. Potem sięgnęła do szuflady, wyjęła plik banknotów i położyła go na biurku.

Gulsum spojrzała na pieniądze z niedowierzaniem.

— Co to jest?

— Twoja zaliczka. Mówiłaś, że musisz wynająć mieszkanie. Przyda ci się.

— Pani Beren… — Gulsum ścisnęło w gardle. — Bardzo pani dziękuję.

— Znajdź takie mieszkanie, które będzie ci odpowiadało. Opłacę pierwszy czynsz.

— Niech Bóg panią błogosławi.

— I ciebie, Gulsum — odpowiedziała Beren łagodniej. — Przecież nie pozwolę, żeby moja asystentka spała w biurze.

Gulsum przycisnęła pieniądze do piersi. Poczuła, że los naprawdę się do niej uśmiechnął.

— Ma pani dobre serce — powiedziała cicho. — Pani Beyza taka nie jest. Jeśli nie widzi w czymś własnej korzyści, nigdy nikomu nie pomaga.

Gulsum zdradzi Beyzę? Szokujące wyznanie o śmierci Yasemin!

Beyza wyrzuca Gulsum z domu, nie zdając sobie sprawy, jak poważny błąd popełnia. Wkrótce jej dawna służąca ujawni sekret związany ze śmiercią Yasemin. Czy to początek końca Beyzy?

Sprawdź, co wydarzy się dalej »

***

Emir i Cemil w pośpiechu zakładali kurtki w niewielkim, skromnie urządzonym przedpokoju. Poranne światło wpadało przez firanki, a Derya wyszła z kuchni z dwiema kanapkami zawiniętymi w papier śniadaniowy.

— Mamo, dlaczego mnie nie obudziłaś? — zapytał Emir z pretensją, nerwowo wsuwając ręce w rękawy kurtki. — Spóźnię się do szkoły.

— Wołałam cię, ale nie słyszałeś — odparła Derya. — Zresztą nic dziwnego, skoro położyłeś się tak późno.

— Dobrze, dziś pójdzie spać wcześniej — wtrącił Cemil pojednawczo.

Derya podała chłopcu zawiniątko.

— Masz, weź. Zjesz po drodze, żebyś nie był głodny. — Po chwili wyciągnęła drugą kanapkę w stronę męża. — A to dla ciebie, Cemilu.

— Nie trzeba. Zjem, kiedy wrócę — odparł ostrożnie.

Derya spojrzała na niego uważniej.

— A nie idziesz do pracy zaraz po tym, jak odprowadzisz Emira?

Cemil zawahał się tylko na moment.

— Tak… oczywiście. Pójdę do pracy, jak tylko go odprowadzę — potwierdził, po czym wziął kanapkę. — Dobrze, chodźmy już.

— Zaczekaj.

Derya sięgnęła po torbę prezentową, stojącą przy stole, i podała ją mężowi.

— Weź jeszcze to. Fartuszek, który wczoraj dostałeś ode mnie. Przyda ci się w salonie.

Cemil przełknął ślinę, ale nie zaprotestował. Wziął torbę, a potem razem z Emirem wyszedł z domu.

Zatrzymali się na podwórku, przed turkusową fasadą budynku. Chłopiec spojrzał na niego z powagą, jakby to on był dorosłym.

— Mama cię testuje — powiedział cicho. — Uważaj, żebyś się nie poparzył, wujku Cemilu.

Cemil spojrzał na niego bezradnie.

— Tak myślisz? Sam już nie wiem, co robić. Zupełnie się pogubiłem.

— Wytrzymaj — poradził Emir stanowczo. — Zaciśnij zęby, dopóki mama nie będzie pewna.

Cemil westchnął, po czym objął chłopca ramieniem.

— Masz rację. Dobrze, chodźmy już.

Ruszyli razem w stronę drogi, zostawiając za sobą dom i Deryę, która zapewne już w myślach przeliczała swój udział w zyskach salonu.

***

Sila wstała wcześnie. Od rana nerwowo spoglądała na zegarek, nie mogąc przestać myśleć o Metinie. Zastanawiała się, jak brat radził sobie samotnie w pustym domu i czy zdołał przetrwać noc bez żadnych kłopotów. W końcu nie wytrzymała. Po cichu wyszła z pokoju i przemknęła do drzwi wyjściowych.

Właśnie zakładała buty, kiedy w przedpokoju pojawił się Engin.

— Sila? Dokąd idziesz? — zapytał, przyglądając się jej uważnie. — Czy my się wczoraj nie pogodziliśmy? Chciałaś uciec bez pożegnania?

Dziewczyna szybko się wyprostowała.

— Spokojnie, nigdzie nie uciekam. Chciałam tylko wyjść na spacer i zaczerpnąć trochę świeżego powietrza. Po drodze zajrzę do kilku sklepów. Nie patrz tak na mnie. Odkąd nie pracuję, każdy dzień wygląda tak samo. Muszę trochę przewietrzyć głowę.

Engin milczał przez chwilę, jakby nie do końca wierzył w jej wyjaśnienia.

— Dobrze, niech będzie. Tylko nie zatrzymuj się zbyt długo. Bądź w domu, kiedy wrócę z pracy.

— Oczywiście — zapewniła.

***

Godzinę później Sila była już w rodzinnej wiosce. Skierowała się do różowego domu stojącego na uboczu i weszła do środka bez chwili zwłoki. Wnętrze przywitało ją ciszą oraz przenikliwym chłodem, który od razu wzbudził w niej niepokój. Nie zdejmując butów, ruszyła prosto do pokoju Metina, ale zastała tylko puste posłanie.

— Bracie? — zawołała, a jej głos zadrżał z niepokoju. — Gdzie jesteś?

Zajrzała do sąsiedniego pokoju i wtedy zobaczyła szeroko otwarte okno. Zamarła. Do środka wpadało chłodne powietrze, poruszając koronkową firanką.

— Boże mój… — wyszeptała.

Serce zaczęło bić jej coraz szybciej. Sila wybiegła przed dom i rozejrzała się po podwórzu. Potem ruszyła w stronę stojącej obok, zniszczonej szopy. Zajrzała do środka, ale tam również nikogo nie było.

— Dlaczego w ogóle zostawiłam go samego? — wyrzuciła sobie z rozpaczą. — Bracie!

Stanęła bezradnie na środku podwórza, ściskając torbę w dłoni. Nie wiedziała, dokąd Metin mógł pójść ani od czego powinna zacząć poszukiwania.

***

Metin szedł pustą drogą wzdłuż wybrzeża. Miał na sobie tylko domowe kapcie, szarą podkoszulkę, narzucony na nią rozpinany sweter i długie spodnie. Chłodny wiatr smagał go po twarzy, ale zdawał się tego nie czuć. Szedł przed siebie niepewnym krokiem, jakby nie wiedział, dokąd zmierza ani przed czym właściwie ucieka.

W jego głowie coraz głośniej rozbrzmiewała rozmowa sprzed lat. Słowa matki i wujka powracały jak uporczywe echo, którego nie potrafił uciszyć.

— Jesteś pewien, że nikt cię nie widział, prawda? — zapytała wtedy Mukadder.

— Spokojnie, nikt mnie nie widział — odparł Nusret. — Ciało Turguta zostanie wkrótce odnalezione. Ty udawaj, że cierpisz.

— Nie powinien był zostawiać mnie dla innej — powiedziała chłodno Mukadder. — Zasłużył na śmierć.

Metin zatrzymał się gwałtownie. Spojrzał w stronę morza, ale zamiast uspokojenia poczuł tylko narastający lęk. Głosy w jego głowie stawały się coraz bardziej nieznośne. Przycisnął dłonie do uszu, jakby w ten sposób mógł odgrodzić się od przeszłości i wyrzucić z pamięci prawdę, którą nosił w sobie od lat.

Nie pomogło.

Oddychał ciężko, coraz bardziej zagubiony i przerażony. W końcu osunął się na ziemię przy przydrożnej barierce. Oparł plecy o chłodny metal i znieruchomiał, wpatrzony przed siebie pustym wzrokiem. Nad drogą wisiało szare niebo, a gdzieś w oddali szumiało morze. Metin został sam z tajemnicą, przed którą nie potrafił już uciec.

Co dalej z Metinem w „Pannie młodej”?

Metin wymyka się Mukadder i opuszcza kryjówkę przygotowaną przez Silę. Jego siostra nie ma pojęcia, gdzie go szukać. Wkrótce dojdzie do dramatycznych wydarzeń nad morzem.

Poznaj dalsze losy Metina »

Powyższy tekst stanowi autorskie streszczenie i interpretację wydarzeń z serialu Gelin. Inspiracją do jego stworzenia były filmy Gelin 191.Bölüm i Gelin 192.Bölüm dostępne na oficjalnym kanale serialu w serwisie YouTube. W artykule zamieszczono również zrzuty ekranu pochodzące z tych odcinków, które zostały użyte wyłącznie w celach informacyjnych i ilustracyjnych. Wszystkie prawa do postaci, fabuły i materiału źródłowego należą do ich prawowitych właścicieli.

Podobne wpisy

  • Panna młoda odc. 49: Hancer w szoku! Derya sprzeniewierzyła pieniądze!

    Jubiler, któremu Derya powierzyła oszczędności Hancer, znika z pieniędzmi; kobieta mdleje, a Cihan i Hancer jadą jej pomóc. Derya przyznaje, że zainwestowała i wszystko przepadło, po czym bez skrupułów sugeruje Hancer rozwód i kolejne odszkodowanie. Yakup grozi spaleniem sklepu Cemila, żądając zwrotu długu. Cihan organizuje Cemilowi badania w klinice i dowiaduje się, że Hancer odmawia honorarium za swój projekt. Beyza odkrywa, że Yakup nachodzi Hancer i żąda spłaty długu brata, grożąc ujawnieniem sprawy Cihanowi.

  • Panna młoda odc. 33: Mukadder atakuje Beyzę laską!

    Mukadder w brutalnej konfrontacji oskarża Beyzę o próbę zniszczenia rodu Develioglu i wyrzuca ją z rezydencji, grożąc surową karą. Upokorzona Beyza wraca do domu ojca, gdzie ukrywa prawdziwy powód swojego wyjazdu, podsycając w sobie gniew i żądzę zemsty. Cihan, wstrząśnięty wydarzeniami w klinice, przyznaje Enginowi, że niemal zrujnował życie Hancer i zleca dokładne śledztwo w sprawie lekarki. Mimo wyrzutów sumienia nie rezygnuje jednak z planów dotyczących in vitro. Mukadder odwiedza Hancer i narzuca jej nową decyzję: rezygnację z procedur i zajście w ciążę w „naturalny” sposób, bez pytania jej o zdanie. Presja wobec Hancer narasta, a Beyza, uspokojona wsparciem ojca, odzyskuje pewność, że wkrótce wszystko wróci na jej miejsce.

  • Panna młoda odc. 216: Szokujące wyniki testu DNA! Rezydencja Develioglu zamiera!

    Derya budzi się w zimnej komórce i obiecuje, że odda się w ręce sprawiedliwości oraz wyzna, że Yonca jest matką dziecka. Gdy Cemil i Emir znajdują ją na podwórku, wraca do domu, prosząc o herbatę, frytki i rozpalenie pieca. W firmie Hancer i Engin czekają na wiadomość od Cihana, który odebrał wyniki DNA. Cihan wzywa Yigita i każe sprowadzić Nusreta do rezydencji. Przerażony Nusret bierze ze sobą pistolet. W domu Mukadder, Sinem, Beyza, Gülşüm i Fadime czekają na ogłoszenie wyników. Beyza próbuje uciec, ale przed drzwiami spotyka ojca i Cihana. Tymczasem Sila przeszukuje szpitalne archiwum i odkrywa, że tajemniczy Dziwak może być żyjącym synem Mukadder. W salonie Cihan otwiera kopertę. Beyza odczytuje wynik: DNA dziecka w 99% pokrywa się z jej próbką. Cihan, przekonany o zdradzie Hancer, wychodzi w milczeniu.

  • Panna młoda odc. 124: Oblężenie rezydencji! Cihan pod presją mediów!

    Po publikacji skandalu Cihan ucina oskarżenia Mukadder i uspokaja Beyzę, która odgrywa załamanie. Gdy wszyscy wychodzą, wspiera Hancer i prosi ją o siłę wobec presji mediów. Beyza symuluje próbę samobójczą, a Mukadder oskarża o to Hancer; ta demaskuje manipulację. Fadime sprzeciwia się relacji Meliha i Sinem. Okazuje się, że to Nusret stoi za przeciekiem. Mężczyzna zapowiada dalszą eskalację. Następnego dnia rezydencję oblegają dziennikarze, a w firmie Cihan dowiaduje się, że źródło przecieków jest blisko — i że ujawnienie ciąży Beyzy może pogłębić kryzys.

  • Panna młoda odc. 174: Beyza nie ma szans! Cihan kocha tylko Hancer!

    Hancer postanawia wyznać Cihanowi, że nosi jego dziecko, lecz w ostatniej chwili rezygnuje, gdy widzi Beyzę w jego ramionach. Nieświadoma fatalnej pomyłki, wraca do domu przekonana, że straciła go na zawsze. Tymczasem okazuje się, że Cihan wciąż kocha wyłącznie Hancer i odrzuca uczucia Beyzy. Yonca po raz kolejny próbuje odzyskać swojego syna z rezydencji, lecz zostaje powstrzymana przez Deryę, która przedstawia jej tajemniczy plan mogący odmienić ich los. Engin otrzymuje rzeczy po zmarłej Yasemin, a wśród nich ukrytą kopertę adresowaną do niego. Beyza dowiaduje się, że Hancer mogła widzieć jej nocne spotkanie z Cihanem.

  • Panna młoda odc. 221: Hancer odkrywa, gdzie ukrywa się Beyza!

    Engin daje Sili elegancką apaszkę w ramach przeprosin. Dziewczyna cieszy się z prezentu, ale przypomina sobie o swojej misji i próbuje zdusić rodzące się uczucia. Tymczasem Nusret odwiedza Beyzę u Yoncy i opowiada jej, że adwokatka osaczyła Cihana. Beyza triumfuje i zapowiada, że Cihan oraz Mukadder padną przed nią na kolana. Derya próbuje wykorzystać Hancer, prosząc ją o pomoc fundacji w zdobyciu salonu fryzjerskiego. Hancer odmawia bezpośredniej protekcji, ale obiecuje porozmawiać z Enginem. Wracając od bratowej, spotyka Yoncę przed salonem i zauważa telefon od Beyzy, co wzbudza jej podejrzenia. Cihan otrzymuje od Beyzy wiadomość i jedzie we wskazane miejsce, gdzie widzi wózek potrącony przez vana. Wózek okazuje się pusty, a Beyza z dzieckiem obserwuje jego rozpacz z ukrycia. Hancer śledzi Yoncę i odkrywa kryjówkę Beyzy.