Autor: Turkweb

Ferit zostaje podstępnie uwięziony w celi przez Ibrahima, który – nie mogąc pogodzić się z odejściem komisarza – chce zatrzymać go choć na chwilę. Do apelu o pozostanie dołączają Kara, Kirpi i inspektor. Wzruszony Ferit w końcu odzyskuje wolność, żegna się z zespołem i podkreśla, że zawsze będą częścią jego serca. Tymczasem w szpitalu Sinan dzieli się z Aynur bolesnym wspomnieniem o bracie. Nana znajduje telefon z włączonym dyktafonem – Poyraz odkrywa, że Cansel ich nagrywała. Konfrontacja kończy się jego publicznym wyznaniem miłości do Nany i symbolicznym gestem – zakłada jej naszyjnik. Wieczorem Cennet daje upust swojej złości, grożąc, że rozdzieli ich małżeństwo.

Sinan dowiaduje się, że matka Cana została oskarżona o kradzież pieniędzy z biura swojego szefa i grozi jej więzienie. Chłopiec słyszy rozmowę dorosłych i w tajemnicy opuszcza dom prokuratora, by na własną rękę oczyścić matkę z zarzutów. Aynur i Sinan orientują się, że Can zniknął. Ruszają na poszukiwania, a sprawą zajmuje się także policja. Tymczasem Cennet, udając ciężko chorą, próbuje wymusić na Poyrazie rozwód z Naną. Symulację rozpoznaje Nazli. Poyraz nie ulega matce. Cansel, działając z Sibel, ukrywa w pokoju podsłuch, by ustalić, czy małżeństwo Poyraza i Nany jest prawdziwe, czy jedynie formalne.

Podczas urodzinowego przyjęcia Sibel, Cansel przygotowuje niespodziankę – wnosi tort, a w salonie rozbrzmiewa „Sto lat”. Sielankę przerywa dramatyczny moment: z kieszeni Poyraza wypadają dwie obrączki. Wszyscy zamierają, a mężczyzna ogłasza, że dzień wcześniej poślubił Nanę. Cennet reaguje gniewem i oskarżeniami, a Poyraz, broniąc ukochanej, zrywa rodzinne więzi. Sibel przeżywa załamanie. W sypialni Nana obwinia się o rozpad rodziny, lecz Poyraz zapewnia ją o swoich uczuciach. Nazli i Sahin wspierają nowożeńców, ale Cansel i Sibel podejrzewają, że ślub to jedynie formalność – i postanawiają odkryć prawdę.

Can wpada w panikę na widok pracownic opieki społecznej i ucieka, szukając schronienia u prokuratora. Poruszony jego reakcją Sinan postanawia działać: zabiera chłopca do siebie. Aynur nie dowierza, ale jedzie z nimi. Tymczasem Poyraz i Nana wracają do domu i zdejmują obrączki tuż przed wejściem, nieświadomi, że czeka ich konfrontacja z Sibel, Cansel i podejrzliwą Cennet. Gdy z torebki Nany wypada akt ślubu, Poyraz ukrywa dokument, ale jego matka nie daje się zwieść. Tymczasem Yusuf odkrywa sekret małżeństwa Nany i Poyraza. Chłopiec obiecuje milczenie, a małżonkowie ustalają wspólną wersję wydarzeń. Późnym wieczorem dzielą emocjonalną rozmowę, która zbliża ich jeszcze bardziej.

Poyraz w ostatniej chwili wpada na komisariat z dokumentem sądowym w dłoni – Nana ma zostać deportowana. Zatrzymuje funkcjonariuszy i ogłasza, że zdobył postanowienie o wstrzymaniu deportacji. Proponuje Nanie ślub, który pozwoli jej legalnie zostać w kraju i zapewni bezpieczeństwo Yusufowi. Ceremonia odbywa się jeszcze tego samego dnia, w komisariacie, w obecności Aynur i Merta. Choć to małżeństwo z rozsądku, między Poyrazem a Naną pojawia się niewypowiedziana więź. Po ślubie jadą nad morze – Mert robi im zdjęcie, by udowodnić „autentyczność” ich relacji. Tymczasem oboje martwią się reakcją Cennet i postanawiają na razie zachować wszystko w tajemnicy.

Sinan rezygnuje z prestiżowej oferty pracy w USA, by zostać w Turcji — wszystko przez uczucie, które coraz mocniej łączy go z Aynur. Tymczasem Nana zostaje przewieziona ze szpitala z powrotem do aresztu po nieudanej próbie ucieczki. Yusuf, przerażony wizją rozłąki, błaga Poyraza o pomoc. Plan ucieczki przez granicę wciąż może się udać, ale czas działa na niekorzyść bohaterów. Gdy zapada decyzja o deportacji, Poyraz stara się skontaktować z wysoko postawionym urzędnikiem, któremu kiedyś uratował życie. To ostatnia nadzieja, by Nana i Yusuf nie zostali rozdzieleni na zawsze.