Autor: Turkweb

Ayse pokazuje Karze zdjęcie Deryi i Leyli, zwracając uwagę na naszyjnik, który Leyla rzekomo podniosła obok miejsca zbrodni. Ayse podejrzewa, że kobieta podająca się za Leylę to w rzeczywistości Derya, która zamordowała siostrę i przejęła jej tożsamość. Jej zachowanie, wygląd i mowa całkowicie się zmieniły. Komisarz postanawia zdobyć dowody – robi odcisk klucza Deryi, ale kobieta orientuje się, że Ayse chce wejść do jej domu. Przypomina sobie o pamiętniku, w którym zapisała wszystkie zbrodnie. Tymczasem Cansel, wykonując plan Trucizny, podaje Nanie kawę z nasennym środkiem i odkręca gaz. Ma udawać wyciek. Jednak Poyraz wraca wcześniej, ratując Nanę i Yusufa.

Nana znajduje w pokoju Poyraza krótki, intrygujący wiersz napisany w stylu jej własnej „poezji matematycznej”. Wiersz zdradza silne emocje i sugeruje niespełnioną miłość. Dziewczyna domyśla się, że Poyraz coś czuje, lecz nie potrafi się do tego przyznać – nie wie jednak, że to ona jest adresatką tych uczuć. Tymczasem Ayse kontynuuje śledztwo w sprawie tajemniczej śmierci siostry prokuratorki. Przesłuchanie Deryi ujawnia szokujące fakty z przeszłości, a zachowanie kobiety wzbudza podejrzenia. Kiedy Ayse znajduje zdjęcie z naszyjnikiem, który należał rzekomo do Leyli, zaczyna podejrzewać, że siostry mogły się zamienić rolami. W tym samym czasie Cansel, mimo niespodzianki urodzinowej, podejmuje dramatyczną decyzję i kontaktuje się z Trucizną…

Trucizna dowiaduje się, że to Semih kazał podrzucić narkotyki do kurtki Poyraza. Utku szantażuje Deryę – domaga się zapłaty za nieudaną podmianę próbek DNA. Ich rozmowę przypadkowo podsłuchuje Ayse, która natychmiast informuje Ferita. Derya próbuje zagrać na emocjach, ale Ayse zaczyna łączyć fakty i podejrzewa, że „prokuratorka” coś ukrywa. Cansel odbiera tajemniczy telefon od Trucizny – ma mu pomóc zdobyć kobietę i dziecko, inaczej wyda ją i brata.

Trucizna dochodzi do siebie w szpitalu. Każdy dzień to walka o powrót do sprawności – i do gry. Gdy dowiaduje się, że ktoś podrzucił narkotyki Poyrazowi, a winą obciążył właśnie jego, natychmiast wydaje rozkaz: ustalić, kto za tym stoi. Tymczasem policja otrzymuje wyniki DNA zwłok znalezionych w lesie – należą do Leyli Kazanci. Nana próbuje odzyskać serce Poyraza… wierszem matematycznym. A Gürkan stawia Sinanowi proste pytanie: „Jesteś zakochany w Aynur?”. Za drzwiami stoi Aynur – i słyszy wszystko.

Poyraz i Mert odnajdują Ismaila w opuszczonym magazynie. Po brutalnym przesłuchaniu ten wskazuje Truciznę jako zleceniodawcę intrygi. Ale w retrospekcji okazuje się, że to Semih zmusił go do kłamstwa. Ismail mówi, że celem było nie tylko pogrążenie Poyraza, ale też porwanie Nany i dziecka. Gdy prawda wychodzi na jaw, Cennet triumfuje, a Nana zostaje z niczym – zawiodła, nie ufając Poyrazowi. Mężczyzna nie potrafi jej wybaczyć. Nana próbuje dotrzeć do niego gestami i słowami, lecz on pozostaje nieugięty. Zraniony, chłodny, oddalony. Gdy w końcu dochodzi do szczerej rozmowy, daje jej ostatnią szansę – nie słowami, a czynami. Nana podejmuje wyzwanie. Nie podda się. Jeszcze nie wszystko stracone.

Derya w panice odkrywa, że zaginął jej naszyjnik – może być dowodem, który ją pogrąży. Mimo że Ferit niespodziewanie zjawia się pod jej domem, Derya stara się zachować spokój. Na komisariacie analizuje zdjęcia z miejsca zbrodni, licząc, że nikt nie znalazł zguby. Chce wrócić na miejsce sama, pozornie w celach śledczych. Tam znajduje naszyjnik, ale świadkiem jej reakcji jest Ayse. Tymczasem Poyraz dopada człowieka, który podrzucił mu narkotyki. Dzięki jego telefonowi zdobywa numer zleceniodawcy. Semih wpada w panikę, gdy orientuje się, że Ismail został złapany. Z pomocą siostry unika pułapki Poyraza i próbuje zrzucić winę na Truciznę.