Autor: Turkweb

Cansel obawia się, że Sahin może w każdej chwili odzyskać pamięć, dlatego postanawia nie podawać mu leków spowalniających postęp Parkinsona. Gdy opróżnia kapsułki, kilka z nich znajduje Nazli, ale Cansel po raz kolejny unika demaskacji. Tymczasem Nana i Yusuf spotykają się z Aynur i Adalet. Choć Aynur błaga, by zostali, Nana decyduje o wyjeździe – dla bezpieczeństwa Yusufa i z powodu braku prawa do opieki nad nim. Aynur przypomina jej, że zawsze będzie miała rodzinę. Policja wypuszcza złodzieja, który obrabował dom Sinana, z braku dowodów. Aynur dostrzega u podejrzanego zegarek brata Sinana, ale to nie wystarcza. Postanawia działać na własną rękę. Ferit przekazuje Nanie fałszywe dokumenty. Sinan nie chce słuchać przeprosin Aynur. Ayse ukrywa związek z Feritem, bo boi się reakcji Dogi.

Ferit odnajduje Nanę i Yusufa — są cali, ale wycieńczeni po tygodniach życia na ulicy, w ukryciu przed Trucizną. Ayse z niedowierzaniem słucha, jak bardzo Nana ryzykowała, by chronić chłopca. Wzruszona, mówi Feritowi, że jej wniosek o przeniesienie do Eskisehir został zaakceptowany. Tymczasem Aynur zostaje przesłuchana przez prokuratora Sinana — grozi jej nawet 15 lat więzienia. Przyznaje się do napaści, ale motywacją była próba odzyskania pamiątki po zmarłym bracie Sinana. Prokurator nie kieruje sprawy do sądu, lecz ostro ją upomina. Sahin zaczyna odzyskiwać pamięć — przypomina sobie, że w dniu wypadku przyniósł Cansel kwiaty. Kobieta wpada w panikę i kontaktuje się z bratem, bojąc się, że Sahin przypomni sobie coś znacznie gorszego.

Şahin wraca do domu po pobycie w szpitalu – na wózku, pogrążony w rozpaczy, odrzuca wsparcie matki i bliskich. Nana próbuje pocieszyć Cennet. Obecność Nany wciąż budzi w Sibel irytację. Tymczasem Aynur, chcąc odzyskać zegarek po Sinanie, atakuje niewłaściwego mężczyznę – świadka, nie złodzieja – i grożą jej poważne konsekwencje. Ferit nie może pogodzić się z myślą, że Ayşe odchodzi z komisariatu, ale nieoczekiwana informacja o śmierci Trucizny diametralnie zmienia sytuację. Komisarz odwiedza Nanę – chce jej pomóc, ale ta decyduje się na wyjazd do Balıkesir z Yusufem. Poyraz wie, że może to być ich ostatnie pożegnanie.

Aynur oddaje Sinanowi rzeczy, które zostawił u niej i Adalet. Ich rozmowa jest chłodna, krótka. Kiedy prokurator ironicznie przypomina jej o kluczu do mieszkania, kobieta odkrywa, że… zniknął. Przeszukuje torebkę, ale bezskutecznie. W cieniu pobliskiego domu ktoś obserwuje scenę z pękiem kluczy w dłoni. Wkrótce Sinan informuje Aynur, że doszło do włamania – klucz posłużył do dostania się do jego domu. Tymczasem Ayşe postanawia wyjechać z Doğą do Eskişehir. Choć Ferit się zgadza, to jego obojętność rani ją bardziej niż sprzeciw. W szpitalu Şahin odzyskuje przytomność – nie pamięta nic z ostatniego roku. Dla Cansel to ulga. Diagnoza: niedowład i amnezja. Aynur zderza się z gniewem Sinana, gdy obiecuje spłacić szkody. On jednak stracił coś więcej niż rzeczy – pamiątkę po bracie.

W szpitalu trwa dramatyczne oczekiwanie. Şahin zapadł w śpiączkę, a jego bliscy przeżywają skrajne emocje — jedni modlą się o cud, inni drżą, że jeśli odzyska przytomność, wyjawi prawdę o zbrodniach Cansel i Semiha. Ferit wyznaje Volkanowi, że nadal kocha Ayşe. Ayşe zaś podejmuje decyzję o wyjeździe z córką do Eskişehir, wierząc, że tylko tam znajdzie spokój. Semih, zdesperowany, próbuje odłączyć Şahina od aparatury, ale w ostatniej chwili zostaje powstrzymany przez niczego nieświadomego Poyraza…