Autor: Turkweb

Nana zostaje zatrzymana przez inspektora ds. cudzoziemców – jej dokumenty straciły ważność, grozi jej deportacja i dwuletni zakaz wjazdu. Ferit próbuje interweniować, ale sytuacja wygląda beznadziejnie. W areszcie Nana załamuje się, błaga o pomoc – nie może opuścić Yusufa. Poyraz, nie wiedząc, co się stało, zaczyna się martwić jej nieobecnością. Gdy wreszcie odbiera dramatyczny telefon, rusza na pomoc. Nana sugeruje, że istnieje ryzykowny sposób, by uniknąć deportacji.

Ayse i Ferit żegnają się z zespołem z komisariatu. Ich odejście wywołuje poruszenie – Ibo nie kryje łez, Kara i Volkan okazują wzruszenie, a atmosfera pełna jest emocji. Volkan, widząc, że Nese również wyjeżdża, w ostatniej chwili próbuje zawalczyć o jej uczucia. Wręcza jej listy, które pisał przez cały czas rozłąki. Nese początkowo pozostaje niewzruszona, ale odchodząc, niespodziewanie wraca i rzuca się Volkanowi w ramiona. Tymczasem Poyraz pisze list miłosny do Nany, decydując się wreszcie wyznać jej prawdę o swoich uczuciach. Równolegle trwa dramat – Aynur znika, a Sinan i Kara podejrzewają, że mogła działać na własną rękę. W tym czasie Sibel i Cansel knują, jak pozbyć się Nany, zgłaszając ją na policję jako nielegalną nianię.

Ferit oświadcza się Ayse w obecności Nese i Dogi, która z trudem powstrzymuje łzy wzruszenia — jej marzenie, by rodzice byli razem, właśnie się spełnia. Tymczasem Yusuf znika bez śladu, gdy dowiaduje się, że musi opuścić dzielnicę. Przerażona Nana szuka go z pomocą Poyraza. Chłopca odnajdują w warsztacie, gdzie ukrył się ze strachu przed rozstaniem. Dochodzi do poruszającej rozmowy. Tymczasem Sibel z zazdrością obserwuje Nanę z Yusufem i podejmuje decyzję, by nie oddać Poyraza bez walki. Aynur wpada w pułapkę złodzieja, którego próbowała nagrać — zostaje schwytana i grozi jej śmiertelne niebezpieczeństwo.

Cansel obawia się, że Sahin może w każdej chwili odzyskać pamięć, dlatego postanawia nie podawać mu leków spowalniających postęp Parkinsona. Gdy opróżnia kapsułki, kilka z nich znajduje Nazli, ale Cansel po raz kolejny unika demaskacji. Tymczasem Nana i Yusuf spotykają się z Aynur i Adalet. Choć Aynur błaga, by zostali, Nana decyduje o wyjeździe – dla bezpieczeństwa Yusufa i z powodu braku prawa do opieki nad nim. Aynur przypomina jej, że zawsze będzie miała rodzinę. Policja wypuszcza złodzieja, który obrabował dom Sinana, z braku dowodów. Aynur dostrzega u podejrzanego zegarek brata Sinana, ale to nie wystarcza. Postanawia działać na własną rękę. Ferit przekazuje Nanie fałszywe dokumenty. Sinan nie chce słuchać przeprosin Aynur. Ayse ukrywa związek z Feritem, bo boi się reakcji Dogi.

Ferit odnajduje Nanę i Yusufa — są cali, ale wycieńczeni po tygodniach życia na ulicy, w ukryciu przed Trucizną. Ayse z niedowierzaniem słucha, jak bardzo Nana ryzykowała, by chronić chłopca. Wzruszona, mówi Feritowi, że jej wniosek o przeniesienie do Eskisehir został zaakceptowany. Tymczasem Aynur zostaje przesłuchana przez prokuratora Sinana — grozi jej nawet 15 lat więzienia. Przyznaje się do napaści, ale motywacją była próba odzyskania pamiątki po zmarłym bracie Sinana. Prokurator nie kieruje sprawy do sądu, lecz ostro ją upomina. Sahin zaczyna odzyskiwać pamięć — przypomina sobie, że w dniu wypadku przyniósł Cansel kwiaty. Kobieta wpada w panikę i kontaktuje się z bratem, bojąc się, że Sahin przypomni sobie coś znacznie gorszego.

Şahin wraca do domu po pobycie w szpitalu – na wózku, pogrążony w rozpaczy, odrzuca wsparcie matki i bliskich. Nana próbuje pocieszyć Cennet. Obecność Nany wciąż budzi w Sibel irytację. Tymczasem Aynur, chcąc odzyskać zegarek po Sinanie, atakuje niewłaściwego mężczyznę – świadka, nie złodzieja – i grożą jej poważne konsekwencje. Ferit nie może pogodzić się z myślą, że Ayşe odchodzi z komisariatu, ale nieoczekiwana informacja o śmierci Trucizny diametralnie zmienia sytuację. Komisarz odwiedza Nanę – chce jej pomóc, ale ta decyduje się na wyjazd do Balıkesir z Yusufem. Poyraz wie, że może to być ich ostatnie pożegnanie.