Autor: Turkweb

Aynur odbiera telefon od asystenta Sinana, który alarmuje, że prokurator od dłuższego czasu nie odbiera. Przeczuwając najgorsze, Aynur jedzie do jego domu, gdzie znajduje go nieprzytomnego na podłodze. Tymczasem Nana i Yusuf, nadal mieszkający u Poyraza, chcą odciążyć gospodarzy. Cansel proponuje Nanie, by została jej praktykantką, choć ma w tym ukryty cel. Wkrótce Nana przekonuje się, że jej nowa „mentorka” zamierza ją upokorzyć. Równocześnie Ferit spędza noc u Leyli, co wywołuje gniew Ayse. Kobieta żąda zwrotu klucza do domu, oskarżając go o kłamstwo i ukrywanie nowego związku. Ferit stawia ją przed niewygodnym pytaniem: czy jej złość to tak naprawdę zazdrość? Czy nadal go kocha?

Poyraz odnajduje Nanę i Yusufa, zmuszając ich do powrotu do dzielnicy. Ku jego zaskoczeniu Nana nie protestuje, obiecując chłopcu, że zrobi wszystko, by był bezpieczny. Tymczasem Ferit odwiedza Leylę, zaniepokojony jej nieobecnością w pracy. Drzwi otwiera mu zapłakana Derya, która przejęła tożsamość swojej siostry. Opowiada zmyśloną historię i samobójstwie przyjaciółki, by wywołać współczucie u Ferita. Komisarz, poruszony jej losem, wspiera Deryę, nieświadomy, że padł ofiarą perfekcyjnie odegranej roli. Ayse, chcąc wyjaśnić relację Ferita z Leylą, przyłapuje ich w ogrodzie w dwuznacznej sytuacji. Tymczasem Aynur opiekuje się chorym Sinanem, który we śnie zdradza swoje lęki. Poyraz ukrywa Nanę i Yusufa, podejrzewając, że ich wróg sfingował własną śmierć.

Derya dopada swoją siostrę Leylę w gęstym, mrocznym lesie. Pełna furii, oskarża ją o zrujnowanie życia i ujawnia, że przez lata próbowała się jej pozbyć – od niszczenia zabawek po sabotaż, który mógł kosztować Leylę życie. W finałowym ataku popycha ją na kamień. Leyla ginie na miejscu. Następnego dnia Derya postanawia przejąć jej tożsamość – odbiera telefon, udaje Leylę i zaczyna nowe życie. Nana i Yusuf planują wyprowadzkę z dzielnicy, ale Poyraz dowiaduje się, że ich największy wróg, Trucizna, sfingował własną śmierć. Zagrożenie nie zniknęło – wręcz przeciwnie, jest bliżej niż kiedykolwiek. Nana jednak nie chce dłużej narażać Poyraza i jego bliskich, dlatego ucieka wraz z Yusufem przy pierwszej okazji.

Ayse i Ferit, mimo rozstania, znów dzielą dom – dla dobra córki. Kobieta, ukrywając uczucia, zarzuca byłemu mężowi niechlujność, podczas gdy on próbuje znaleźć z nią wspólny język. Tymczasem Aynur stawia się despotycznemu Sinanowi, serwując nieplanowane dania. Gdy gość wychwala jej kuchnię, prokurator tłumi irytację, ale po kolacji wypowiada słowo, którego nigdy wcześniej nie użył – „przepraszam”. Nana, zmuszona do opuszczenia domu, przyjmuje pomoc finansową od Poyraza. Tymczasem Leyla ucieka z niewoli, lecz tuż za progiem pada z wycieńczenia, a jej psychicznie chora siostra nagle budzi się.